De 31ste Augustus bracht het ontstellende bericht dat Henri Borel overleden was.

Met hem is uit de oriëntalistiek een groote figuur heengegaan. Groot door de toewijding, waarmede hij de Chineesche cultuur diende. Eenerzijds waar het gold met woorden haar schoonheid in warme kleuren te schilderen, en nader te brengen tot het Westen. Maar anderzijds evenzeer ook in daden, waar hij tijdens zijn loopbaan als ambtenaar voor Chineesche Zaken nooit schroomde op te komen voor het belang van den IndoChinees met volkomen veronachtzaming van zijn persoonlijke belangen.

Hij heeft in een tijd, dat de Geest van China in Nederland nog zoo goed als onbekend was, door een reeks van uitnemende boeken, artikelen en voordrachten de Chineesche wijsbegeerte en kunst voor een breeden kring van belangstellenden toegankelijk gemaakt. Dit werk geeft hem recht op de blijvende erkentelijkheid van Chineezen zoowel als Nederlanders.

Door zijn groote en veelzijdige begaafdheid verstond hij zijn geloof in China ook aan anderen mede te deelen, en hen op te wekken de Chineesche beschaving te bestudeeren. Hierom blijve zijn naam met de Nederlandsche sinologie verbonden.

Velen zullen hem in dankbaarheid gedenken.

Hij ruste in vrede.

XML-versie © 2006 Marco Huysmans